مغز را در خود گرفته « أُم‌ّالرَّأس » ، و به‌پرچمى كه لشكرى زير آن گرد آمده‌اند « أماً » مىگويند . در قرآن نيز « أُمّ الْكتاب » براى لوح محفوظ به‌كار رفته است كه مىفرمايد : « وَ عِنْدَهُ أُمّ الْكتاب » . « 1 » و نيز بر آيات محكم « أُمّ الْكتاب » اطلاق شده است كه مىفرمايد : « هُنَّ أُمّ الْكِتاب » « 2 » بنابراين ، از تعبير پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) در مورد دخترش حضرت فاطمه ( عليها السلام ) كه او را « أُمّ أبِيْها » مىخواند ، باتوجّه به مقام والاى معنوى آن حضرت - كه آخرينِ فرستادگان خدا و سالار و برترين پيامبران و جلوه‌گاه كامل پيام و پيامبرى به‌سوى همه بشريت است ، و به‌گواهى روشن قرآن از روى شيفتگى و هواى دل سخن نمىگويد ، بلكه هماره سنجيده و حكيمانه سخن مىگويد « 3 » - چنين دريافت مىشود كه آن بزرگوار با اين تعبير در مورد آن بانوى بزرگ ، در حقيقت بر آن است كه دريايى پهناور بلكه اقيانوسى بىكرانه از فضيلت‌ها را با اين تعبير براى ما گرد آورَد و عالَمى بزرگ از مكارم اخلاقى و انسانى را كه در وجود ارجمند حضرت فاطمه ( عليها السلام ) موج مىزند ، به ما نشان دهد ، تا دنيايى از ارزش‌ها و گنجينه‌هايى از افتخارات بزرگ ، كه رسالت نبوى را آراسته و پايه‌هاى آن را برپا ساخته و امامت و

--> ( 1 ) - رعد ، آيه 39 . ( 2 ) - آل‌عمران ، آيه 7 . ( 3 ) - نجم ، آيه‌هاى 3 - 4 .